Szkoła Podstawowa
w Słębowie

godło Polski

SP Słębowo

Słębowo 1

88-400 Żnin

(52)30 24 715

sekr.sp.slebowo@wp.pl

Komunikaty

Jednocześnie serdecznie zapraszamy do odwiedzania fanpage'a naszej szkoły na Facebook'u. Oto link:  https://www.facebook.com/Szko%C5%82a-Podstawowa-w-S%C5%82%C4%99bowie-589179401264563/?fref=ts
Trwają prace nad aktualizowaniem informacji na stronie internetowej szkoły.  

Najbliższe wydarzenia

Uprzejmie informujemy, iż inauguracja roku szkolnego 2016/2017 w Szkole Podstawowej w Słębowie odbędzie się 1 września 2016 r.: w budynku w Cerekwicy o godzinie 8.00 w budynku w Słębowie o godzinie 9.00

Cztery podstawowe typy rodziców

Drodzy Rodzice w poniższym artykule zaprezentuję cztery różne postawy rodzicielskie wobec dzieci i cztery różne spojrzenia na wychowanie dzieci. Niech artykuł ten skłoni Państwa do refleksji na temat jakim ja jestem rodzicem, który typ reprezentuję ? Czy może warto coś zmienić w mojej postawie? I jakie skutki moje zachowanie może mieć dla dziecka ?

RODZIC DOMINUJĄCY

Rodzice Ci mają wysokie oczekiwania i sztywne zasady, rzadko okazują swoim dzieciom troskę, ciepło oraz w wsparcie. Najczęściej stosowane wypowiedzi przez ten typ rodzica to :„ Rob to co ja mówię", „Nie musisz wiedzieć wszystkiego", „Nie obchodzą mnie Twoje tłumaczenia", „Idź do swojego pokoju", „Dostaniesz lanie", itp. Dzieci takich rodziców najczęściej prezentują wysoki stopień agresji, darzą siebie samych niewielkim szacunkiem i mają trudności w podporządkowaniu się normom i zasadom. Ogromna surowość rodzica prowadzi do przeciwstawiania się, milczenia lub buntu. Dziecko bardzo często nie chce mieć nic wspólnego z takimi rodzicami, odrzuca ich zasady i ich ideały. Ulega łatwo wpływom grupy i jest bardziej podatne na eksperymentowania ze środkami psychoaktywnymi.

RODZIC ZANIEDBUJĄCY

Rodzice tacy nie okazują swoim pociechom miłości i wparcia. Najczęściej szukają osób, które w zamian za nich zajmą się dzieckiem: babcia, dziadek, opiekunka itp. Generalnie dziecko traktowane jest jako „kłopot", dorośli nie słuchają co dzieci mają do powiedzenia, nie odpowiadają na ich potrzeby, nie zwracają na nie uwagi, nie pomagaj przezwyciężać trudności szkolnych- lekceważą je. Najczęściej stosowane wypowiedzi przez ten typ rodzica to : „ Zrób to sam. Przecie widzisz, że jestem zajęty", „Daj spokój, mam tyle spraw na głowie", „Przestań tyle gadać, przecież widzisz , że mam inne ważniejsze sprawy" , „Daj mi spokój, jestem zmęczona i boli mnie głowa". Dzieci rodziców zaniedbujących dochodzą do wniosku, że nie warto z takimi rodzicami spędzać czasu. Dziecko nie kształtuje szacunku do samego siebie, ponieważ jemu nikt go nie okazuje. Uczy się niedotrzymywania obietnic, ponieważ dorosły swoje też traktuje z lekceważeniem. Dziecko zazwyczaj ma trudności w nauce, bo jest niedopilnowane i jest słabo motywowane. Dziecku zaczyna brakować poczucia bezpieczeństwa.

RODZIC POZWALAJĄCY NA WSZYSTKO

Tacy rodzice są mili i wspierający, jednak słabi w ustalaniu norm, zasad postępowania i wyznaczaniu granic w relacjach rodzic- dziecko. Rodzice pozwalają dzieciom na wszystko. Robią to ponieważ ogranicza ich wewnętrzny strach. Boją się, że zakazem zrobią dziecku krzywdę. Tolerują zachowania niewłaściwe, nieposłuszeństwo dzieci, zaniedbywanie obowiązków, późne powroty do domu. Wypowiedzi typowe dla rodziców pozwalających na wszystko to: „ Nie sprzątaj po kolacji, ja to zrobię", „Straszna jest ta Twoja szkoła, wiesz co jutro sobie zrób dzień wolny, zostań w domu i odpocznij", „ Przestań już płakać, możesz jeszcze oglądać telewizję, skoro bardzo lubisz ten program", „Bardzo proszę wstań już, bo mamusia się spóźni do pracy". Dziecko takiego rodzica „trzyma ster" i kieruje rodzicem. Nie kontroluje siebie i ma problemy z dyscypliną życia, również problemy w szkole. Łamie normy i zasady i wie, że można nimi manipulować. Traci również poczucie bezpieczeństwa, ponieważ nie ma ustalonych norm postępowania i nie wie dokąd może się mu posunąć.

RODZIC KOCHAJĄCY I STANOWCZY

Rodzice, którzy wprowadzają normy i zasady postępowania, wartości oraz ograniczenia. Poświęcają czas swoim dzieciom. Wymagają wywiązywania się z obowiązków szkolnych i nie usprawiedliwiają nieobecności z byle powodu. Są elastyczni i gotowi na wysłuchanie dziecka. Dziecko wie i czuje, że jest kochane. Wypowiedzi takich rodziców to: „Możesz pójść do kolegi, o ile zrobisz lekcje i sprzątniesz swoje biurko", „Kolejny dzień spóźniasz się na kolację, umówiliśmy się jednak inaczej, od juta oczekują, ze o 19.00 będziesz w domu, w przeciwnym razie nie będziesz bawił się z kolegami na podwórku", „Cieszy mnie twoja piątka z matematyki, widziałam ile trudu włożyłeś, aby ja zdobyć", „Kocham cię, ale nie mogę zgodzić się na takie zachowanie". Dzieci maja szacunek do samych siebie oraz wobec innych. Podporządkowują się normom i zasadom w szkole. Ich świat jest bezpieczny, ponieważ wiedzą, że istnieją granice, których przekroczyć nie mogą. Ponieważ potrafią porozumieć się z rodzicem, istnieje mniejsze zagrożenia totalnym buntem w okresie dorastania. Prezentują zdecydowanie mniejszą skłonność do przyłączenia się do grup ryzykowanych. Rodziców tych charakteryzują dwie istotne cechy: 1. Dzieci należy uczyć karności, czyli określać jasno granice. 2. Należy kochać się nawzajem, rodzic - dziecko, dziecko- rodzica.

Zachęcam do stosowania ostatniego typu wychowania. Jeśli odszukali państwo cechy w trzech pozostałych, to nic się nie stało, zawsze jest czas na zmiany i nigdy nie jest na nie za późno.